POŁAWIACZE PEREŁ

POŁAWIACZE PEREŁ

Poławiacze Pereł

Na początku roku 2015 w Lublinie powstała nowa grupa improwizacji teatralnej. Przemysław Buksiński (człowiek, który improwizację sprowadził z Kanady do Polski) wraz z aktorami Łukaszem „Szampankiem” Szymankiem i Remigiuszem Jankowskim, Marcinem Wąsowskim i Michałem Łysiakiem z Kabaretu Świerszczychrząszcz oraz Mirkiem Urbanem – psychologiem, pasjonatem żonglerem – po raz pierwszy stanęli przed publicznością i korzystając z jej sugestii wykreowali wirtualny świat chwilowego i niepowtarzalnego teatru.

Ich celem nie jest jednorazowy uśmiech wywołany szybkim żartem, czy łatwym dowcipem. Dążą do prawdy, do głębokiego przeżycia, do sytuacji w której widz przegląda się w wykreowanej spontanicznie scenie. Humor nie jest celem, jest jedynie środkiem dotarcia do tego co porusza, co ważne.

Sama improwizacja, to zbiór kilkunastu reguł zachowania aktora na scenie. Pozwala opowiadać historie, tworzyć postaci i relacje, kreować świat. Z jednej strony to technika. Z drugiej, to droga rozwoju nie tylko aktorskiego, lecz także osobistego. Poławiacze Pereł to dojrzali mężczyźni po trzydziestce. Ich doświadczenie życiowe oraz bogata przeszłość teatralna w połączeniu z impro, to doskonała mieszanka która zapewnia widzom niezapomniane przeżycia.

Spektakle Poławiaczy są każdorazowo eksperymentem, są wyzwaniem, są skokiem na „głęboką wodę”. Przed ich rozpoczęciem nikt (nawet aktorzy) nie wie co się wydarzy, jakie tematy zostaną poruszone, jakie historie opowiedziane i jakie tajemnice ujawnione? Scena i widownia powołują do życia bohaterów, bohaterowie mierzą się z problemami, rozwiązują je lub są nimi przygniatani. Wytwarza się energia, która spaja aktorów, łączy przestrzeń iluzji teatru z przestrzenią życia. Poławiacze Pereł otwarci są nie tylko na nowe światy swoich opowieści. Często podczas spektakli pojawiają się pomysły nowych form gry aktorskiej, które natychmiastowo są włączane do występu.

Członkowie Poławiaczy Pereł chętnie dzielą się swoim doświadczeniem improwizacji i pracy scenicznej podczas warsztatów. Nie są to zwyczajne warsztaty teatralne. Ich dynamika i możliwość zaangażowania osób, które nigdy wcześniej nie miały kontaktu ze sceną, powodują, że każdy może się W NICH Odnaleźć. Podczas warsztatów uczymy się: słuchania drugiej osoby, podzielności uwagi, koncentracji, bycia tu i teraz, rozwijamy zdolności pracy w grupie, wspólnego tworzenia. A wszystko w oparciu o proste zabawy i gry, które oprócz podnoszenia naszych umiejętności dają radość i powodują uśmiech.

Długa forma „Od zera do bohatera”.

Występuje „N” aktorów („N” to liczba od 2 do 6). Publiczność podaje „swoje” funkcje społeczne. Propozycje zostają przyjęte i rozpoczyna się historia. Spektakl kończy się puentą – w formie zawieszenia, rozwiązania, wygaśnięcia historii – do wyboru.

Jak w życiu.

fb: Poławiacze Pereł